قاعده ۹۹ ، اصلی مهم در ناراحتی های هیجانیپادشاه از وزیرش میپرسد: چرا همیشه خدمتکارم از من خوشحالتر است در حالی که او هیچ چیزی ندارد!!و منِ پادشاه که همه چیز دارم، حال و روزِ خوبی ندارم!!؟وزیر گفت: سرورم شما باید قاعده ۹۹ را امتحان کنید!!پادشاه گفت: قاعده ۹۹ چیست؟!!وزیر گفت: ۹۹ سکه طلا در کیسهای بگذار و شب آن را پشت درب اتاق خدمتکار بگذار و بنویس این ۱۰۰ سکه هدیهای است برای تو و سپس در را ببند و نگاه کن چه اتفاقی رخ میدهد!!پادشاه نقشه را آنطور که وزیر به او گفته بود، انجام داد....خدمتکار پادشاه، آن کیسه را برداشت و موقعی که به خانه رسید سکهها را شمرد، متوجه شد یکی کم دارد!! پیش خود فکر کرد که آن را در مسیر راه گم کرده است!! همراه با خانوادهاش کل شب را دنبال آن یک سکه طلا گشتند،هیچی پیدا نکردند!!خدمتکار ناراحت از این که یک سکه را گم کرده است، آشفته و نومید به خانه برگشت!!پریشانی به سراغش آمد با آن که آن همه سکههای دیگر را در اختیار داشت!!هزار فکر پریشان به سراغش آمد که این یک سکه را کجا گم کرده، با آنکه ۹۹ سکه دیگر در اختیار داشت، تمام فکرش آن یک سکه بود.روز بعد خدمتکار پریشان و نگران بود چرا؟! چون شب نخوابیده بود، وقتی که پیش پادشاه رسید چهرهای درهم و ناراحت داشت، مثل روزهای قبل شاد و خوشحال نبود!!پادشاه آن موقع فهمید که معنی قاعده ۹۹ چیست!!آری، ما داشته های خود را نمی بینیم و تمرکزمان بر روی نداشته هایمان است.و در تمام ادوار زندگیمان دنبال آن گمشده میگردیم و خودمان را به خاطر آن ناراحت میکنیم و فراموش می کنیم که چه مواهب دیگری را در اختیار داریم.

 **این جمله را به خاطر بسپارید:"پروردگار ما، نام تو مقدس باد"**    در مکـانی ساکت، در هر حالتی که احسـاس راحتی می کنیـد، چشمان تان را ببندید و همه توجه خودتان را روی واژه "پروردگار" متمرکز کنید. مشاهده می کنید که این واژه بر صفحۀ داخلی ذهن تان نقش می بندد. این واژه را چندین بار با خودتان تکرار کنید. "پروردگار ، پروردگار ، پروردگار". همه انرژی خودتان را روی این واژه متمرکز کنید. اکنون کانون توجّه تان را بر واژۀ "ما" قرار دهید. مشاهده می کنید که این واژه بر صفحه داخلی ذهن تان نقش می بندد. فقط به این واژه بیندیشید و آن را تکرار کنید.و اکنون بخش بسیار عالی و وصف ناپذیر این تمرین از راه می رسد.همۀ توجّه خودتان را به فضای خالی موجود در ذهـن خویش بین واژه های "پروردگار" و "ما" قرار بدهید. به مدت حدود 10 ثانیه در فضای بین این دو واژه بمانید و توجّه کنید که وقتی ذهن خودتان را در خلأ رها می کنید چه احساسی دارید. شکاف را مجسم کنید و با قرار گرفتن در آن استراحت کنید و فقط *باشید* و ویژگی هایی همچون آرامش بخشی و نیرو بخشی را احساس کنید.اکنون شما مراحل ورود به شکاف را آغاز کرده ایدذهن ما عادت کرده به جای متمرکز شدن روی شکاف بین افکار، روی فکر متمرکز شود. پس بی گمان همیشه فکری برای متمرکز شدن خواهید داشت. اگر برای چند ثانیه از شکاف خارج شدید، فورا امّا به آرامی توجّه درونی خودتان را روی واژه نخستین "پروردگار" و سپس "ما" متمرکز کنید و دوباره به شکاف وارد شوید.حالا توجّه خودتان را بر واژه بعدی؛ "نام" قرار دهید و سپس در ذهن خود، به فضای بین این دو واژه ( ما و نام) باز گردید. وقتی شکاف را احساس کردید و حدود 10 ثانیه در آن قرار گرفتید(هیچ اندیشی)، به سمت واژه های بعدی پیشروی